Sude Nur Şimşek

Geçtiğimiz yıl arkadaşımın önerisiyle Dijital İşletmecilik Kulübü 'ne katıldım. Açıkçası başta kulübün yeni olmasından da kaynaklanarak büyük beklentilerle girmedim. Ama süreç hiç beklediğim gibi ilerlemedi.
Organizasyon ekibine dahil olduktan sonra, işin mutfağına girdikçe her şeyin dışarıdan göründüğünden daha fazlası olduğunu fark ettim. Bir etkinliğin sadece sahnede görünen kısmından ibaret olmadığını; arkasında ciddi bir emek, planlama ve koordinasyon olduğunu birebir deneyimledim. Bazen saatler süren hazırlıklar, son dakika krizleri ve çözülmesi gereken problemlerle uğraştık.
Gönüllülük esaslı bir yapıda çalışmak ise bu süreci daha da farklı kıldı. Çünkü ekipte herkesin motivasyonu farklıydı ve güçlü bir ekip olabilmek için sadece görev paylaşımı değil, gerçekten bir uyum yakalamak gerekiyordu. Bu noktada, en değerli şeylerde biri yolda kurulan arkadaşlıklar oldu. Yoğun tempoda birlikte çalışmak ve aynı stresi paylaşmak ekip arkadaşlığımızı dostluğa dönüştürdü.
Bu süreç bana sadece organizasyon yapmayı değil; sorumluluk almayı, kriz anlarında çözüm üretmeyi ve ekip içinde gerçekten var olmayı öğretti. Başta "ne kaybederim ki?" diyerek girdiğim bu yol, farkında olmadan bana çok şey kazandırdı.